vr 16 juli 2010 09:17 door Ruud du Soleil
Column Ruud du Soleil van vrijdag. Door Ruud de Wild.
Gisteren Argeles sur Mer en vandaag Lloret de Mar.
Wat een feest was het gisteren de camping La Sirène in Frankrijk. Alweer de één na laatste bestemming in de Ruud du Soleil reeks. De voorbereidingen begonnen al om een uur of (ik denk) half 5. De standplaats van onze megacaravan was voor de receptie bij de in- c.q. uitgang. Mooie plek. Zo was er geen ontkomen aan. Alle details voor de show werden doorgenomen. Een enorme checklist; stroom, krachtstroom (da’s stroom voor gevorderden) telefoonlijnen, platen, computeraansluitingen, microfoons, geluid…..en zo kan ik nog wel even doorgaan, maar wees eerlijk je aandacht was al aan het verslappen hè?!
Het liep langzaam richting 6 uur. Jeroen, Martijn en ik zaten in de houding om te starten toen er een hels kabaal achter een muur vandaan kwam. Het geluid leek op een rituële slachting. We keken elkaar aan met een blik van “zou de campingdisco toch weer open zijn gegaan?”. Eén nanoseconde later werd onze brandende vraag al beantwoord. Drie meisjes waggelden naar de uitgang. Ze werden omringd door drie franse jongens (type uitsmijterachtige loverboys). Je had die blik moeten zien. De-buit-is-binnen-look. Fantastisch. Maar ik begreep het ook wel want ze hadden hun kersverse prooi al tot bijna buiten meegelokt. En toen gebeurde er iets vreselijks. Voor die Franse jongens welterverstaan…… De meisjes wilde even kijken bij de Ruud du Soleil caravan. Die Franse gasten hadden geen idee wat wij aan het doen waren. En aan hun doen en laten te zien maakte 't ze ook niet zoveel uit. Zij wilden maar één ding en dat was niet gezellig bij een of ander Nederlands radiostation kijken. Als blikken konden doden dan was Jeroen nu dood geweest want hij ging een heel gesprek met de nederlandse meisjes aan. Heel knap want ze waren knetterlam. Na een half uur dropen de loverboys onverichtte zaken af. Jammer joh.
De uitzending was inmiddels begonnen en onze “breezersletjes” zijn als rode draad (bleek achteraf) bij de uitzending gebleven. Overigens met een doel. Ze wilden ontbijten maar “stokbrood” (de supermarkt van de camping) was nog niet open. Wel handig want ze waren oproepbaar wanneer er geklapt of gegild moest worden. Ook op de momenten dat we het niet vroegen trouwens. De uitzending had een hoog Piet Paulusma meets Camping Live meets Het Is Hier Fantastisch-gehalte dus missie geslaagd. Ik heb een foto van ze op Twitter gezet. Na de uitzending van gisteren direct weer de auto in en op naar Spanje. Lloret de Mar here we come.
En daar zijn we nu. Ik ben een man van 41 en natuurlijk moet ik zeggen dat het walgelijk is en vooral ordinair en dat ik er helemaal niets te zoeken heb. Het is helemaal nergens voor nodig om hier te zijn. Tot Spanje kan natuurlijk ook en daar stoppen en weer terug. Volgens de Volkskrant (een artikel eerder deze week) is Lloret de Mar ook helemaal uit.
Hoe kun je nou elitair zijn als je niet weet wat plat is. En wat is nou eigenlijk plat? En wie bepaalt dat?
Morgen een terugblik.
Oh ja, ik kreeg net een bericht via Twitter van iemand die mij wist te vertellen wat de naam was van een van het drietal. Het bleek de toekomstige baas waar L (want zo heet ze) na de zomer komt werken in een Rotterdamse horecagelegenheid. Hij deelde me mee dat ie al een slot voor de Breezerskoelkast had gekocht.